Dronken strompelde hij naar huis. Hij had niet de illusie gehad dat de drank de scheiding ongedaan kon maken. Misschien alleen wat van de harde kantjes eraf kunnen halen.
Zijn vrouw, ex-vrouw sinds vandaag, had zich van een kant laten zien die hij niet van haar kende. Hardvochtig, inhalig en koud. Vroeger was ze zo warm geweest, zo vriendelijk, zo hartelijk. En nu, vandaag in de rechtszaal, geld wilde ze zien. Geld voor hun kinderen, geld voor haar huis, geld voor de emotionele schade die hij haar had toegebracht.
Emotionele schade... Welke emotionele schade dan? Hij begreep het niet.

Zij was met hem getrouwd toen ze 24 was. Hij was 49 en had net zijn bedrijf verkocht.
Hij had vrije tijd over en zij was op zoek naar een vader figuur..., zei ze.
Ze hadden samen de wereld over gereisd en daarna kinderen gekregen.
In 5 jaar tijd, 3 kinderen. Maar hij was een voorbeeldige vader geweest. Vaak thuis, veel met ze gespeeld, alles voor hen betaald.
En nu, nu wilde ze scheiden.... en ze wilde de kinderen mee.

Zijn vrienden hadden hem nog gewaarschuwd, toen hij na 6 maanden ging trouwen. Zo'n jonge blonde blijft nooit lang bij je. Ze is uit op je geld. Weet je zeker dat het echte liefde is?
Maar hij wist het zeker. Zij was de ware, en hij was de enige echte voor haar.

Hij had haar uitgemaakt voor golddigger toen ze de rechtszaal uitliepen. Zij had hard gelachen en gezegd: domme .. oude man.... domme .. oude man....

Kampvuur

De hele groep zat rond het kampvuur. De vlammen wierpen spoken op hun gezichten.
John zat op een boomstronk ingeklemd tussen Jimmie en Pat. Hij staarde in het vuur, het spookverhaal dat er verteld werd drong nauwelijks tot hem door. Morgen zou hij weer naar huis gaan. Terug naar de werkelijkheid die zoveel enger was dan alles wat ze hier op Halloween kamp hadden gedaan. Enger dan de spooktocht, enger dan de spinnen in je gezicht, enger dan de jongen die gedaan had alsof ze verdwaald waren. Thuis was enger, thuis was zijn oma.

Sommige jongens hebben oma's die ze snoepjes toestoppen na het eten. Andere jongens hebben oma's die ze geld geven als ze een goed rapport hebben. En weer andere jongens hebben misschien helemaal geen oma's meer. Maar niemand had een oma zoals John.

John wist niet waarom hij bij zijn oma woonde. Hij wist niet waar zijn ouders waren. Het enige dat hij zich herinnerde was dat hij op een dag bij haar voor de deur was gezet. Zijn ouders hadden hem verteld om stil te blijven staan en tot 100 te tellen. Als hij bij 100 was, mocht hij op de deur kloppen. Ze aaiden hem over zijn bol en toen hij bij 10 was hadden ze het tuinhekje achter zich dichtgetrokken. Bij 40 had hij de deuren van de auto dicht horen slaan en waren zijn ouders weggereden in hun gammele auto. Bij 100 klopte hij zachtjes op de deur.

John schrok op uit zijn gedachten toen hij Lizzie hoorde gillen. De rest van de groep lachte en John begreep dat het spookverhaal spannend moest zijn geweest. Hij probeerde mee te lachen met de rest, maar het ging niet van harte. Iets in hem begreep Lizzie, haar angst, haar schrik, haar gegil.

Geluk

Geluk voelt vol. Geluk voelt als zware benen en armen. Als een zwaar lijf. Als een volle buik en warme voeten.
Maar het is niet hetzelfde als de lome vermoeidheid van zwemmen. Het is niet de rustgevende bevrediging van een bord boerenkool.
Het is meer.
Je hoofd zit ook vol. Er kan niets meer bij.

Eerst dacht ik dat geluk de afwezigheid van pijn was. De afwezigheid van het jezelf pijnigen in piekerende gedachtes. Dat geluk dat moment was dat je leven compleet was en je eigenlijk zou kunnen sterven.

Maar geluk is geen afwezigheid. Het is een aanwezigheid.
Ik heb genoten van elk moment dat het duurde.