Geluk voelt vol. Geluk voelt als zware benen en armen. Als een zwaar lijf. Als een volle buik en warme voeten.
Maar het is niet hetzelfde als de lome vermoeidheid van zwemmen. Het is niet de rustgevende bevrediging van een bord boerenkool.
Het is meer.
Je hoofd zit ook vol. Er kan niets meer bij.
Eerst dacht ik dat geluk de afwezigheid van pijn was. De afwezigheid van het jezelf pijnigen in piekerende gedachtes. Dat geluk dat moment was dat je leven compleet was en je eigenlijk zou kunnen sterven.
Maar geluk is geen afwezigheid. Het is een aanwezigheid.
Ik heb genoten van elk moment dat het duurde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten